پسته عربی

پسته عربی چیست و چرا به این اسم معروف شده؟

«پسته عربی» اسم یک رقم یا منطقه نیست، اسم یک روش فرآوری است. پسته‌ای که به این روش برشته و با پودر نمک پوشانده می‌شود، ظاهری سفید و یکدست پیدا می‌کند. این سبک در بازار کشورهای عربی رایج است و بسیاری از ایرانی‌ها آن را اول به‌عنوان سوغات آن کشورها شناختند؛ برای همین در ایران به «پسته عربی» یا «آجیل عربی» معروف شد، درحالی‌که خود پسته معمولاً همان پسته‌ی ایرانی است.

فرق پسته عربی با پسته شور

اگر پسته‌ی شور آب‌نمکی را ترجیح می‌دهید، پسته شور نوبیلیس را ببینید.

پسته عربی مرغوب را چطور بشناسیم؟

• پوشش یکدست: نمک باید لایه‌ی نازک و یکدستی روی پوست بسازد، نه کلوخه‌های جدا.
• تردی: پسته باید کاملاً ترد و برشته باشد؛ پسته‌ی نرم یعنی رطوبت گرفته است.
• رنگ مغز: مغز نباید سوخته یا تیره باشد؛ برشته شدن باید یکنواخت باشد.
• رقم و اندازه: مثل هر پسته‌ی دیگری، رقم و انس را بپرسید.

اکبری یا احمدآقایی؟

پسته عربی نوبیلیس در هر دو رقم عرضه می‌شود. اکبری کشیده‌تر و مجلسی‌تر است و احمدآقایی پرمغزتر و پرطعم‌تر. برای مقایسه‌ی کامل، پسته اکبری یا احمدآقایی را بخوانید.

بسته‌بندی‌ها

کنفی برای خرید معمولی، استوانه برای هدیه، جار برای پذیرایی، جعبه‌ی کارتنی برای سفارش سازمانی و بگ زیپ‌دار برای مصرف روزانه. بقیه‌ی طعم‌ها را در پسته طعم‌دار ببینید.

سؤال‌های رایج درباره پسته عربی

پسته عربی شور است؟

شوری‌اش بیشتر روی پوست است و مغز کمتر از پسته‌ی شور معمولی نمک دارد.

پسته عربی با آجیل عربی فرق دارد؟

«آجیل عربی» معمولاً مخلوطی از چند مغز است که به همین روش فرآوری شده؛ پسته عربی فقط پسته است.

پسته عربی را چطور نگه داریم؟

در جای خشک و خنک و در ظرف دربسته؛ پوشش نمک در رطوبت ممکن است کلوخه شود.

برای آشنایی کامل با انواع پسته، راهنمای جامع پسته ایرانی را بخوانید.